เธออาจเคยรู้ดีทุกอย่าง
เหตุใดโลกนี้ถึงมีความมืดและสว่าง
เมื่อดวงอาทิตย์ได้ลับขอบฟ้า
ก็เป็นเวลาของจันทร์
ก็แค่ปรากฏการณ์ทั่วไป
แต่มันกลับมืดไปทุกอย่าง
เมื่อในวันนี้หัวใจเธอนั้นโดนทิ้งขว้าง
เมื่อเธอได้รู้ว่าทางที่เดิน
จะไม่มีเขาเคียงข้าง
ให้รับมือกับความเสียใจ
แม้ไม่มีบาดแผล อยู่ในร่างกาย
แต่มันเหมือนว่าเจ็บช้ำแทบยืนไม่ไหว
แค่ใครคนนั้น บอกว่าไม่รักกัน
ก็ทำเธอแทบตาย
มันคือปรากฏการณ์ ที่ทรมาน
มันเกิดจากคนที่เราต้องการ
ไม่เคยต้องการเรา
อยู่ดีๆ น้ำตาก็หยด
อกข้างในเหมือนมันจะหัก
เพียงแค่ใครคนหนึ่งไม่รักเรา
มันคือปรากฏการณ์ อาจทรมาน
แต่อยู่กับเราแค่เพียงไม่นาน
ก็เป็นแค่เรื่องเก่า
ผ่านเข้ามาให้ได้รู้จัก
หากยังไม่คู่ควรจะเป็นคนรัก
ก็แค่ไปจากชีวิตเรา เรื่องธรรมชาติเลย
แม้ไม่มีบาดแผล อยู่ในร่างกาย
แต่มันเหมือนว่าเจ็บช้ำแทบยืนไม่ไหว
แค่ใครคนนั้น บอกว่าไม่รักกัน
ก็ทำเธอแทบตาย
มันคือปรากฏการณ์ ที่ทรมาน
มันเกิดจากคนที่เราต้องการ
ไม่เคยต้องการเรา
อยู่ดีๆ น้ำตาก็หยด
อกข้างในเหมือนมันจะหัก
เพียงแค่ใครคนหนึ่งไม่รักเรา
มันคือปรากฏการณ์ อาจทรมาน
แต่อยู่กับเราแค่เพียงไม่นาน
ก็เป็นแค่เรื่องเก่า
ผ่านเข้ามาให้ได้รู้จัก
หากยังไม่คู่ควรจะเป็นคนรัก
ก็แค่ไปจากชีวิตเรา เรื่องธรรมชาติเลย
มันคือปรากฏการณ์ ที่ทรมาน
(แค่ความรักที่โคจรผ่านมา)
มันเกิดจากคนที่เราต้องการ
(เพื่อเรียนรู้วงจรการจากลา)
ไม่เคยต้องการเรา
อยู่ดีๆ น้ำตาก็หยด
อกข้างในเหมือนมันจะหัก
เพียงแค่ใครคนหนึ่งไม่รักเรา
มันคือปรากฏการณ์ อาจทรมาน
(แค่ความรักที่โคจรผ่านมา)
แต่อยู่กับเราแค่เพียงไม่นาน
(เพื่อเรียนรู้วงจรการจากลา)
ก็เป็นแค่เรื่องเก่า
ผ่านเข้ามาให้ได้รู้จัก
แต่ยังไม่คู่ควรจะเป็นคนรัก
ก็แค่ไปจากชีวิตเรา
เรื่องธรรมชาติเลย